'Je hebt mooie lippen en ogen.'
Schrik.
Een man die me leuk vindt.
Tien mannen die me leuk vinden!?!
IJSBERG IN ZICHT!!!
Ik ren achter de computer weg en kruip onder de wol.
Leven als mol was zo gek nog niet.
Mijn overleden vader haalt op zijn wolkje opgelucht adem.
'Goed zo, wees jij maar een beetje bang voor mannen', hoor ik hem denken.
Vaders en dochters.
Ik weet nog wel dat ik op mijn 16e voor het eerst met een jongen meeging (gewoon een vriend, maar daar dacht Pa anders over).
In een auto, die iets te scheurend naar zijn zin de hoek omging.
Mijn vader en ik hadden nooit ruzie, maar toen was het raak.
'En dat doe je nooit meer Marianne!', riep hij boos toen ik (keurig op tijd) thuiskwam.
Als hij mijn naam voluit zei, was het foute boel.
'Jeetje Pa, meisjes en jongens kunnen tegenwoordig ook gewoon vrienden zijn hoor', suste ik.
Dat geloofde hij niet.
'Je kunt een man nooit in zijn hart kijken', zei hij zacht.
Pa kreeg altijd gelijk.
Ook die keer.
Zeker die keer.
Mannenharten zijn ondoorgrondelijk.
Soms lijken ze vol, maar gapen ze leegte.
Soms claimen ze vriendschap, maar willen ze meer.
Het mannenhart is één groot mysterie.
Kom op, ga terug, zeg ik onder mijn dekbed tegen mezelf. Het zijn er al minder dan
vorige keer..
Toen was ik binnen 24 uur weer van de datingsite verdwenen. Van pure paniek.
Want wat is de etiquette van internetdaten?
'Die is er niet', gromde een goede vriend van me, inmiddels beurs van alle afwijzingen.
Gelukkig heb ik dit keer wel beleid.
Ik ga voor vriendschap, en iedereen krijgt een mailtje terug.
Vriendelijk en beleefd.
Tenzij 'de Ware' reageert natuurlijk...
Laatste reacties