POLBLOG

'U schrijft dit toch niet op hè?'

Ik ben in het hol van de leeuw.
Daar ben ik best makkelijk gekomen.
Ik kijk wat rond, en zoek naar een prooi.
De man die ik op het oog heb, wil me best even te woord staan.
Het is immers een open dag, en hij verkoopt zijn diensten graag.
Ik hoor het promotiepraatje even aan.
Dan stel ik me voor.
Bij het woord 'journalist' trekt de man wit weg.
Hij deinst letterlijk achteruit en duikelt bijna van zijn stoel.
Zijn handen beginnen te trillen.
De man is zo overdonderd, dat hij zijn verhaal doet.
'U schrijft dit toch niet op hè?', vraagt hij kleintjes.
Dan ben ik al een tijdje bezig de schreeuwende behoefte mijn kladblok te grijpen de kop in te drukken.
Ik hou het vol.
Dat doe ik pas als ik in de auto ben.
En daar schrijf ik alles op.
Nog niet voor publicatie, maar mijn eigen geheugen.
En verder onderzoek.
Want mensen die bang zijn voor journalisten, hebben altijd iets te verbergen.

Zzp'er zijn is...

in je dromen


blijven geloven


als iedereen je


voor gek verklaart.

Papier hier!

Ik ben niets zonder pen en papier.
Ik moet alles wel opschrijven, want anders gaat het mis. Heel ouderwets in mijn (papieren) agenda, of op een kladje. Supersnelle telefoons zijn nog steeds niet aan mij besteed. Ik ben blij dat ik mijn eigen telefoon snap (gekocht in het jaar 2003).
Ik hou gewoon van papier.
Het is tastbaar ofzo, echt.
En mij scheelt het tijd: een ingewikkelde telefoon zou mij meer tijd kosten in plaats van opleveren, omdat ik constant in de techniek zou verdwalen. 
Gelukkig ben ik niet de enige.
Pas was ik met een vriendinnetje (ook zzp'er) in Amsterdam.
We zouden naar een expositie gaan, maar wisten niet hoe we er moesten komen.
'Ik heb pas Google Maps op mijn telefoon laten zetten!', riep ze opgelucht uit.
Het programmaatje was echter zo diep weggezonken in de krochten van het mobieltje, dat we het niet konden vinden en gewoon maar de wegwijzers hebben gevolgd... 

Lees mijn artikel over timemanagement op onebizz.nl.     

Ben je je privéleven kwijt?

Vind jij het als zzp´er lastig om werk en privé in balans te houden? Ziet jouw huis eruit als een ontplofte dossierkast? Lees dan mijn tips op onebizz.nl.

Zin in emigreren, foute trainer?

En ja hoor: daar was er weer één!
Zo'n trainer die haar groepje (waar jij toevallig en zeer nietsvermoedend in bent beland) domme dingen laat doen.
Om iets te leren, is de bedoeling.
Om over te kotsen, is je conclusie.
Dit keer ging het over 'herken je beperkende gedachten en buig ze om'.
Ik doe niet anders!
Denken die trainers dat ik een fruitvliegje ben?
Als oefening moesten we onze ogen sluiten en kijken hoe ver we gingen met, jawel: onze kleding uittrekken...
Lieve programmeurs van evenementen, netwerkbijeenkomsten en congressen: houd onmiddelijk op met dit soort mensen inhuren!
En foute trainers?
Begin alsjeblieft een nieuw leven in een striptent en laat mensen die houden van kleding dragen voortaan gewoon lekker met rust.

De kunst van het 'straatjutten'

‘Nee, dank je’, zei ik toen iemand mij vrijdagochtend een badeendje aanbood. Enigszins verdwaasd kwam ik aan op de onebusiness day voor zzp’ers.
Soms moet je even op temperatuur komen. Het was zo’n ochtend ‘from hell’ geweest, inclusief ladders in panty’s, zoekgeraakte lenzen en ontplofte eyeliner. Bijna had ik als zanger van Kiss het congres betreden.
Maar ik was hersteld, en ijs kan snel smelten.
Wat een dag van inspiratie!!
Er waren meerdere hoogtepunten, maar één van de leukste was: het straatjutten.
De beste ideeën liggen op straat, zo predikt Richard Stomp.
Hoe werkt straatjutten?
Stap 1: vind een straat ( ja lach maar, maar zo makkelijk is dat nog niet. Volgens Richard vind je de beste straten in studentensteden).
Stap 2: kijk om je heen en stop met denken.
Stap 3: maak een foto zodra je iets boeiends ziet. Ga er niet gelijk over nadenken.
Stap 4: zoek thuis het concept achter de foto: wat maakt die foto interessant?
Stap 5: verwerk dat concept in jouw dienst of product.
De grote boodschap is eigenlijk: ga weer kijken als een kind.
Dat advies nam ik ter harte.
Ik verliet het congres dan ook zeer blijmoedig.
Met een blocnote vol ideeën en een badeend in mijn tas.

Leven op LinkedIn

Hoe ik erop kwam, weet ik niet meer.
Wel weet ik dat ik het irritant vond.
Al die vragen.
Had ik geen tijd voor zeg.
Nu zit ik elke dag wel even op LinkedIn.
Waarom?
Vooral omdat ik erg nieuwsgierig ben.
Ik wil weten wat bekenden doen en met wie. Het is leuk om weer eens te ontdekken hoe klein de wereld is. Hoe vaak denk je niet: goh, kennen die elkaar?
Ook discussies zijn soms interessant om te volgen. Over hoe dom dat nieuws over Jan en Jolanthe wel niet was (arme NOS). Ook lees ik graag dat Peter Punt om 05.00 uur ochtenddienst heeft bij het ANP (arme Peter).
Straks ga ik nog twitteren ook (lees mijn bedenkingen in 'Oeh-oeh-oeh jij al?'). 

Lees ook mijn tips over LinkedIn op onebizz.nl.

'Zzp'ers zijn geen echte ondernemers'

Op onebizz.nl knettert het. Ondernemer Bikker heeft het bloed van zijn zzp'ende collega's tot het kookpunt doen stijgen door zijn stelling 'zzp'ers zijn geen echte ondernemers'. Hij vindt ze 'egoïstisch' en 'niet maatschappelijk betrokken'. Lees hier in de reacties hoe zzp'ers zich wel degelijk inzetten voor de samenleving, en schrijf eventueel zelf ook een tekstje.

Zzp'er zijn is...

  

zorgen voor een 'happy end'.

Zzp'er zijn is...

 

tussen de bedrijven door even het strand voor jezelf alleen hebben!!